مقدمه:اگر شما یک برنامه نویس ماهر باشید جالب است بدانید که میتوانید با مهارت خود، کسب درآمد دلاری داشته باشید. شما میتوانید از طریق راههای گوناگون از جمله گرفتن پروژه از سایتهای فریلنسری، توسعه و فروش نرمافزارها، آموزش برنامه نویسی و… درآمد بسیار زیادی را تجربه کنید. در ادامه این مقاله بهترین راههای کسب درآمد دلاری از طریق برنامه نویسی را به شما آموزش خواهیم داد.  بهترین زبانهای برنامه نویسی برای کسب درآمد دلاری انتخاب زبان مناسب، یکی از رایجترین دغدغههای برنامه نویسان است. زبانهای برنامه نویسی بسیار متنوع و گسترده هستند و با استفاده از اغلب آنها میتوانید درآمد مناسبی داشته باشید؛ اما در این قسمت از مقاله، زبانهایی معرفی شدهاند که بیشترین تقاضای بیلالمللی را دارند. PHP: این زبان یکی از ابزارهای اصلی و پرکاربرد در توسعهی وب است. زبان PHP برای توسعه اپلیکیشنها و وبسایتهای وب به کار میرود. پایتون: پایتون یک زبان قدرتمند و همهمنظوره است که در حوزههای مختلف توسعه وب، هوش مصنوعی، تحلیل داده و اتوماسیون به کار میرود. این زبان برنامه نویسی، قواعد دستوری قابل فهم و سادهای دارد که باعث میشود برنامه نویسان با سرعت بیشتر برنامههای خود را ایجاد کنند و توسعه دهند. جاوا: یک زبان بسیار قوی و پراستفادهاست که جهت توسعه نرمافزارهای قابل حمل، وب و سرور به کار میرود. زبان برنامه نویسی جاوا میتواند روی سیستمعاملهای گوناگون و ماشینهای مجازی جاوا اجرا شود. جاوا اسکریپت: جاوا اسکریپت یکی از زبانهای پرکاربرد و متنباز است که معمولا برای افزودن عملکردهای تعاملی به صفحات وب استفاده میشود. این زبان در مرورگرهای وب نیز قابل اجرا است. زبان C: از ویژگیهای این زبان، ع

بازارهای مالی محلی برای انجام بسیاری از معاملات هستند. برای ورود به این بازارهای مالی ما نیاز به برخی از ابزارهای مهم داریم که می توانند در روند انجام کارهای مختلف نیز به ما کمک کنند. یکی از این ابزارها که در خصوص ورود به بازارهای مالی بسیار اهمیت دارد، تسلط بر زبان انگلیسی است. در این مقاله ما می خواهیم بررسی کنیم که چرا برای ورود به بازارهای مالی به یادگیری زبان انگلیسی نیاز داریم و جزییاتش را نیز مورد بررسی قرار دهیم پس تا انتها همراه ما باشید تا در این خصوص نکاتی را خدمت شما عزیزان مطرح سازیم. چرا برای ورود به بازارهای مالی نیاز به یادگیری زبان انگلیسی داریم؟ برای ورود به بازار های مالی ما نیاز به یادگیری زبان داریم و می توانیم موارد زیر را در این خصوص مطرح سازیم: اولین مورد این است که کلیه منابع خبری در حوزه بازارهای مالی به زبان انگلیسی هستند و ما اگر می خواهیم از اخبار مربوط به بازارهای مالی سردربیاوریم باید به سراغ یادگیری زبان انگلیسی و تسلط بر آن برویم. استفاده از زبان انگلیسی در قدم بعدی باعث می شود تا در حوزه های مختلف شغلی به خصوص در ارز دیجیتال به صورت بین المللی پیشرفت قابل قبولی نیز داشته باشیم. بیشتر تحلیلگران در حوزه بازارهای مالی نیز تحلیل ها و آنالیزهای خود را به زبان انگلیسی انتشار می دهند حال باید بدانید که برای فهمیدن و درک کلیه موارد مربوط به تحلیل های این افراد ما نیاز به یادگیری زبان انگلیسی خواهیم داشت. آموزش های مربوط به بازارهای مالی نیز بیشتر بخش های مربوط به زبان انگلیسی را فرا می گیرند. ما برای ورود به این بازارها نیاز داریم که به سراغ یادگیری زبان انگلیسی برویم چون با این کار چندین درصد بازارهای مالی را فرا گرفته ایم. یادگیری زبان انگلیس

بهترین سایت تعیین سطح زبان انگلیسی9 تست آنلاین و رایگان (همراه با پاسخ)

نمونه تصحیح شده رایتینگ آیلتس تسک دو توسط آکادمی اکسیر – شماره 44 – نمره 5.5   داوطلب گرامی، زبان آموز اکسیری عزیز سلام، در زیر یک نمونه رایتینگ تصحیح شده به همراه جزئیات برای شما گذاشته شده است. حتما به نمره تک تک معیارها مثل LR و GRA دقت کنید. اگر نمیدانید بر چه اساسی رایتینگ آیلتس تصحیح میشود، می توانید لینک زیر را ببینید.   رایتینگ تسک 2 آیلتس چطور تصحیح میشود؟   رایتینگ تسک 1 آیلتس چطور تصحیح میشود؟   نمونه رایتینگ نوشته شده توسط متقاضیان اکسیر آیلتس جدول نمرات این نمونه تصحیح شده رایتینگ آیلتس توسط آکادمی […] نوشته نمونه تصحیح شده رایتینگ آیلتس تسک دو توسط آکادمی اکسیر – شماره 44 – نمره 5.5 اولین بار در آکادمی اکسیر. پدیدار شد.

C# 12 به همراه روش جدیدی برای آغاز مجموعهها است که با آرایهها، Spanها و هر نوعی که آغازگرهای مجموعهها را بپذیرد، کار میکند. همچنین اپراتور جدیدی را هم به نام spread operator به صورت .. به زبان #C اضافه کردهاست که امکان سادهتر ترکیب مجموعهها را میسر میکند. آغاز سادهتر مجموعهها با کمک Collection Expressions تا پیش از C# 12 برای آغاز یک آرایه میتوان از روش زیر استفاده کرد که در آن نوع آرایه از طریق نوع اعضای آن حدس زده میشود: var numbers1_CS11 = new[] { 1, 2, 3 }; که در حقیقت ساده شدهی تعریف اصلی زیر است: var numbers1_CS_11 = new int[] { 1, 2, 3 }; در C# 12، میتوان این تعاریف را به کمک collection expressions، خلاصهتر هم کرد: int[] numbers1_CS12 = [ 1, 2, 3 ]; که در اینجا، {}ها به [] تبدیل شدهاند و ذکر نوع آرایه، ضروری است (یعنی نمیتوان از var جهت تعریف آنها استفاده کرد)؛ در غیراینصورت با خطای زیر متوقف میشویم: error CS9176: There is no target type for the collection expression. یک collection expression و یا collection literals، به مجموعهای از عناصر گفته میشود که بین دو براکت [] قرار میگیرند. نمونهی دیگر آن کار با Spanها است که نمونه کد C# 11 آن: Span<string> span1_CS11 = new string[] { "AC", "AL" }; در C# 12 به صورت زیر خلاصه میشود: Span<string> span1_CS12 = [ "AC", "AL" ]; و در اینجا امکان کار با ReadOnlySpanها هم وجود دارد: ReadOnlySpan<string> readOnlySpan_CS12 = [ "Africa", "Asia", "Europa"]; مثال دیگر، نحوهی آغاز آرایههای چندبعدی است: int[][] array2D_CS11 = { new int[] { 2002, 2006, 2010},

قابلیتی تحت عنوان Primary Constructors به C# 12 اضافه شدهاست که ... البته جدید نیست! این قابلیت از زمان C# 9، با ارائهی رکوردها، به زبان #C اضافه شد و در طی چند نگارش بعدی، توسعه و تکامل یافت (برای مثال اضافه شدن records for structs به C# 10) تا در C# 12، به کلاسهای معمولی نیز تعمیم پیدا کرد. این ویژگی را در ادامه با جزئیات بیشتری بررسی میکنیم. Primary Constructors چیست؟ Primary Constructors، قابلیتی است که به C# 12 اضافه شدهاست تا توسط آن بتوان خواص را مستقیما توسط پارامترهای سازندهی یک کلاس تعریف و همچنین مقدار دهی کرد. هدف از آن، کاهش قابل ملاحظهی یکسری کدهای تکراری و مشخص است تا به کلاسهایی زیباتر، کمحجمتر و خواناتر برسیم. برای مثال کلاس متداول زیر را درنظر بگیرید: public class Employee { public string FirstName { get; set; } public string LastName { get; set; } public DateTime HireDate { get; set; } public decimal Salary { get; set; } public Employee(string firstName, string lastName, DateTime hireDate, decimal salary) { FirstName = firstName; LastName = lastName; HireDate = hireDate; Salary = salary; } } در زبان u200d#C، سازنده، متد ویژهای است که در حین ساخت نمونهای از یک کلاس، فراخوانی میشود. هدف از آن، آغاز و مقدار دهی حالت شیء ایجاد شدهاست که عموما با مقدار دهی خواص آن شیء، انجام میشود. اکنون اگر بخواهیم همین کلاس را با استفاده از ویژگی Primary Constructor اضافه شده به C# 12.0 بازنویسی کنیم، به قطعه کد زیر میرسیم: public class Employee(string firstName, string lastName, D

گاهی از اوقات ممکن است یک ویژگی تکمیل نشده، سر از نگارشهای release درآورد؛ چون نیاز به دریافت بازخوردی در این مورد وجود دارد و یا اینکه قرار است در طی چند مرحله تکمیل شود. برای اینکه یک چنین مسالهای خصوصا از طرف نویسندگان کتابخانهها و فریمورکها مشخص شود، ویژگی جدید System.Diagnostics.CodeAnalysis.ExperimentalAttribute به داتنت 8 اضافه شدهاست. در این حالت اگر کدی، شروع به استفادهی از یک چنین عضوهای آزمایشی کند، یک خطای زمان کامپایل رخ میدهد؛ مگر اینکه آن قطعه کد نیز دقیقا با همین ویژگی مزین شود. در اینجا میتوان نوعها، اسمبلیها و حتی اعضای آنها را آزمایشی تعریف کرد. اگر کل یک نوع را به صورت آزمایشی معرفی کنیم، تمام اعضای آن هم آزمایشی خواهند بود. بررسی ویژگی Experimental با یک مثال در ادامه نحوهی اعمال ویژگی Experimental را به همراه یک diagnosticId که به کل یک کلاس اعمال شدهاست، مشاهده میکنید. از این diagnosticId در حین تولید متن خطاها و یا برای شناسایی آنها، استفاده میشود: using System.Diagnostics.CodeAnalysis; namespace CS8Tests; [Experimental(diagnosticId: "Test001")] public class ExperimentalAttributeDemo { public void Print() { Console.WriteLine("Hello Experimental Attribute"); } } پس از این تعریف، اگر در قسمت دیگری از برنامه بخواهیم از این کلاس استفاده کنیم: var experimentalAttributeDemo = new ExperimentalAttributeDemo(); با خطای زیر مواجه خواهیم شد: error Test001: 'CS8Tests.ExperimentalAttributeDemo' is for evaluation purposes only and is subject to change or removal in future updates. Suppress this diagnostic to pro

به C# 12 و داتنت 8، ویژگی «آزمایشی» جدیدی به نام Interceptors اضافه شدهاست که به آن «monkey patching» هم میگویند. هدف از آن، جایگزین کردن یک پیاده سازی، با پیاده سازی دیگری است. به این ترتیب توسعه دهندگان داتنتی میتوانند فراخوانی متدهایی خاص را رهگیری کرده (interception) و سپس آنرا به فراخوانی یک پیاده سازی جدید، هدایت کنند. Interceptor چیست؟ از زمان ارائهی NET 8 preview 6 SDK. به بعد، امکان رهگیری هر متدی از کدهای برنامه، به داتنت اضافه شدهاست؛ به همین جهت از واژهی Interceptor/رهگیر در اینجا استفاده میشود. خود تیم داتنت از این قابلیت در جهت بازنویسی پویای قسمتهایی از کدهای زیرساخت داتنت که از Reflection استفاده میکنند، با نگارشهای کامپایل شدهی مختص به برنامهی شما، کمک میگیرند. به این ترتیب سرعت و کارآیی برنامههای داتنت 8، بهبود قابل ملاحظهای را پیدا کردهاند. برای مثال ahead-of-time compilation (AOT) در داتنت 8 و ASP.NET Core 8x بر اساس این ویژگی پیاده سازی شدهاست. این ویژگی جدید، مکمل source generators است که در نگارشهای پیشین داتنت ارائه شده بود. بررسی  Interceptors با تهیهی یک مثال ساده فرض کنید میخواهیم فراخوانی متد GetText زیر را رهگیری کرده و سپس آنرا با نمونهی دیگری جایگزین کنیم: namespace CS8Tests; public class InterceptorsSample { public string GetText(string text) { retu $"{text}, World!"; } } برای اینکار ابتدا نیاز است یک فایل جدید را به نام InterceptsLocationAttribute.cs با محتوای زیر به پروژه اضافه کرد: namespace System.Runtime.CompilerServices; [AttributeUsage(AttributeTarge

اگر پیشتر با فناوریهای مرتبط با خانوادهی ASP.NET کار کرده باشید، با مفاهیمی مانند ContentPlaceHolder در وبفرمها و یا RenderSection در ASP.NET MVC، برخورد داشتهاید. دقیقا یک چنین قابلیتی نیز به Blazor 8x تحت عنوان Sections اضافه شدهاست تا توسط آن بتوان محتوای قسمتی از قالب کلی صفحه را از طریق زیر کامپوننتهای آن تغییر داد و کنترل کرد. کامپوننتهای جدید SectionOutlet و SectionContent در Blazor 8x پیاده سازی Sections در Blazor 8x به کمک دو کامپوننت جدید SectionOutlet و SectionContent میسر شدهاست و برای دسترسی به آنها نیاز است ابتدا به فایل Imports.razor_ پروژه، مراجعه کرد و using زیر را به آن اضافه نمود تا این اشیاء، در کامپوننتهای برنامه قابل شناسایی و استفاده شوند: @using Microsoft.AspNetCore.Components.Sections SectionOutlet کامپوننتی است که محتوای ارائه شدهی توسط کامپوننت SectionContent را رندر میکند (این محتوا در اصل یک RenderFragment است). ارتباط بین این دو هم توسط خواص SectionName و یا SectionIdهای متناظر، برقرار میشود. اگر چندین SectionContent دارای نام و یا Id یکسانی باشند، محتوای آخرین آنها در SectionOutlet متناظر، رندر میشود. برای مثال در فایل MainLayout.razor، تغییر زیر را اعمال میکنیم: <div class="top-row px-4"> <SectionOutlet SectionName="before-top-row"/> <a href="https://lea.microsoft.com/aspnet/core/" target="_blank">About</a> </div> که در آن یک SectionOutlet، با نام before-top-row اضافه شدهاست و سبب درج محتوایی پیش از لینک About میشود. پس از این تعریف، اکنون در هر کامپوننتی از برن

ASP.NET Core 8x به همراه یک IResult جدید بهنام RazorComponentResult است که توسط آن میتوان در Endpointهای Minimal-API و همچنین اکشن متدهای MVC، از کامپوننتهای Blazor، خروجی گرفت. این خروجی نه فقط static یا به عبارتی SSR، بلکه حتی میتواند تعاملی هم باشد. در این مطلب، جزئیات فعالسازی و استفاده از این IResult جدید را در یک برنامهی Minimal-API بررسی میکنیم. ایجاد یک برنامهی Minimal-API جدید در دات نت 8 پروژهای را که در اینجا پیگیری میکنیم، بر اساس قالب استاندارد تولید شدهی توسط دستور dotnet new webapi تکمیل میشود. ایجاد یک صفحهی Blazor 8x به همراه مسیریابی و دریافت پارامتر در ادامه قصد داریم که یک کامپوننت جدید را به نام SsrTest.razor در پوشهی جدید ComponentsTests ایجاد کرده و برای آن مسیریابی از نوع page@ هم تعریف کنیم. یعنی نهفقط قصد داریم آنرا توسط RazorComponentResult رندر کنیم، بلکه میخواهیم اگر آدرس آنرا در مرورگر هم وارد کردیم، قابل دسترسی باشد. به همین جهت یک پوشهی جدید را به نام Components در ریشهی پروژهی Web API جاری ایجاد میکنیم، با این محتوا: برای ایده گرفتن از محتوای مورد نیاز، به «معرفی قالبهای جدید شروع پروژههای Blazor در دات نت 8» قسمت دوم این سری مراجعه کرده و برای مثال قالب سادهترین حالت ممکن را توسط دستور زیر تولید میکنیم (در یک پروژهی مجزا، خارج از پروژهی جاری): dotnet new blazor --interactivity None پس از اینکار، محتویات پوشهی Components آنرا مستقیما داخل پوشهی پروژهی Minimal-API جاری کپی میکنیم. یعنی در نهایت در این پروژهی جدید Web API، به فایلهای زیر میرسیم: - فایل Imports.razor_ ساده شده برا

داتنت 8 به همراه بهبودهای قابل ملاحظهای در کارآیی برنامههای داتنتی است و در این بین تعدادی قابلیت جدید را نیز به زبان سیشارپ اضافه کردهاست. در این مطلب ویژگی جدید «Alias any type» آنرا بررسی میکنیم. پیشنیاز کار با این قابلیت تنها نصب SDK داتنت 8 است. امکان تعریف alias، قابلیت جدیدی نیست! در نگارشهای پیشین زبان #C نیز میتوان برای نوعهای نامدار داتنت، alias/«نام مستعار» تعریف کرد؛ برای مثال: using MyConsole = System.Console; MyConsole.WriteLine("Test console"); Aliasها در قسمت using تعاریف یک کلاس معرفی میشوند و یکی از اهدف آنها، کوتاه کردن تعاریف فضاهای نام طولانی است و یا رفع تداخلها؛ همچنین تنها به Named types، محدود هستند و Named types فقط شامل این موارد میشوند: classes ،delegates ،interfaces ،records و structs بنابراین دو حالت تعریف Namespace alias برای کوتاه سازی فضاهای نام طولانی و یا تعریف Type alias برای معرفی یک نام مستعار جدید برای نوعی مشخص، میسر است: // Namespace alias using SuperJSON = System.Text.Json; var document = SuperJSON.JsonSerializer.Serialize("{}"); // Type alias using SuperJSON = System.Text.Json.JsonSerializer; var document = SuperJSON.Serialize("{}"); تنها کارکرد نامهای مستعار، کوتاه و زیبا سازی نامهای طولانی نیستند. برای مثال گاهی از اوقات ممکن است که بین نام نوعهای موجود در usingهای جاری، تداخل حاصل شود و برنامه کامپایل نشود. برای مثال فرض کنید که دو using زیر را تعریف کردهاید: using UnityEngine; using System; Random d = new Random(); کامپایل این برنامه میسر نیست. چون هر دو نوع System.Random و UnityEngin